تبليغاتX
dost dashtani

دل صرف کسی کن که دلش جان تو باشد

دل صرف کسی کن که دلش جان تو باشد

+ نوشته شده در  سه شنبه 19 تیر1386ساعت 8 PM  توسط ابوذر علیمحمودی  | 

باهم

برای هم

                        مال هم

                                                    تا همیشه تا همیشه تا همیشه

+ نوشته شده در  سه شنبه 19 تیر1386ساعت 8 PM  توسط ابوذر علیمحمودی  | 

نبود تو
+ نوشته شده در  یکشنبه 6 خرداد1386ساعت 8 PM  توسط ابوذر علیمحمودی  | 

ilove you 1

كاش چون پائيز بودم ... كاش چون پائيز بودم
كاش چون پائيز خاموش و ملال انگيز بودم
برگ هاي آرزوهايم يكايك زرد مي شد
آفتاب ديدگانم سرد مي شد
آسمان سينه ام پر درد مي شد
ناگهان توفان اندوهي به جانم چنگ مي زد
اشگ هايم همچو باران
دامنم را رنگ مي زد
وه ... چه زيبا بود اگر پائيز بودم
وحشي و پر شور و رنگ آميز بودم
شاعري در چشم من مي خواند ... شعري آسماني
در كنارم قلب عاشق شعله مي زد
در شرار آتش دردي نهاني
نغمه من ... همچو آواي نسيم پر شكسته
عطر غم مي ريخت بر دل هاي خسته
پيش رويم: چهره تلخ زمستان جواني
پشت سر: آشوب تابستان عشقي ناگهاني
سينه ام: منزلگه اندوه و درد و بدگماني
كاش چون پائيز بودم ... كاش چون پائيز بودم

+ نوشته شده در  یکشنبه 6 خرداد1386ساعت 8 PM  توسط ابوذر علیمحمودی  | 

love me
+ نوشته شده در  یکشنبه 6 خرداد1386ساعت 8 PM  توسط ابوذر علیمحمودی  | 

خدا

الو سلام منزل خداست؟
 
اين منم مزاحمي که آشناست
 
هزار دفعه اين شماره را دلم گرفته است
 
ولي هنوز پشت خط در انتظار يک صداست
 
شما که گفته ايد پاسخ سلام واجب است
 
به ما که مي رسد،حساب بنده هايتان جداست؟
 
الو دوباره قطع و وصل تلفنم شروع شد
 
خرابي از دل من است يا که عيب سيم هاست؟
 
چرا صدايتان نمي رسد کمي بلند تر
 
صداي من چطور؟
 
خوب و صاف و واضح و رساست؟
 
اگر اجازه مي دهي برايت دردو دل کنم
 
شنيده ام که گريه برتمام درد ها شفاست

دل مرا بخوان به سوي خودت اي حبيب من

+ نوشته شده در  یکشنبه 6 خرداد1386ساعت 8 PM  توسط ابوذر علیمحمودی  | 

غم
+ نوشته شده در  یکشنبه 6 خرداد1386ساعت 8 PM  توسط ابوذر علیمحمودی  | 

در اسارت عشق

مشت می کوبم بر در

 

پنچه می سايم بر پنجره ها

 

من دچار خفقانم خفقان!

 

من به تنگ آمده ام از همه چيز

 

بگذاريد هواری بزنم : 

 

- آی!     با شما هستم !

 

اين درها را باز کنيد!

 

من به دنبال فضايی می گردم:

 

لب بامی     سر کوهی

 

دل صحرايی

 

که در آنجا نفسی تازه کنم.    آه!

 

می خواهم فرياد بلندی بکشم

 

که صدایم به شما هم برسد!

 

من هوارم را سر خواهم داد!

 

چاره درد مرا بايد اين داد کند

 

از شما خفته ی چند !

 

چه کسی می آيد با من فرياد کند؟

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 6 خرداد1386ساعت 8 PM  توسط ابوذر علیمحمودی  | 

دار
+ نوشته شده در  یکشنبه 6 خرداد1386ساعت 8 PM  توسط ابوذر علیمحمودی  | 

خیلی دوستت دارم

+ نوشته شده در  یکشنبه 23 اردیبهشت1386ساعت 4 PM  توسط ابوذر علیمحمودی  | 

هیچ وقت دل به کسی نبند،

چون اين دنيا اونقدر كوچيكه

كه توش دوتا دل كنار هم جا نميشه

ولي اگه دل بستيد هيچ وقت ازش جدا نشو

چون اين دنيا اوقدر بزرگه كه پيداش نمي كني

+ نوشته شده در  یکشنبه 23 اردیبهشت1386ساعت 4 PM  توسط ابوذر علیمحمودی  | 

عشق نمي پرسه عشق نمي پرسه تو کي هستي؟ عشق فقط ميگه: تو ماله مني . عشق نمي پرسه اهل کجايي؟ فقط ميگه: توي قلب من زندگي مي کني . عشق نمي پرسه چه کار مي کني؟ فقط ميگه: باعث مي شي قلب من به ضربان بيفته . عشق نمي پرسه چرا دور هستي؟ فقط ميگه: هميشه با مني . عشق نمي پرسه دوستم داري؟ فقط ميگه: دوستت دارم

+ نوشته شده در  شنبه 8 اردیبهشت1386ساعت 2 PM  توسط ابوذر علیمحمودی  | 

سراغت را از شقایق های وحشی گرفتم

گفتند: ما خواب بودیم کسی را ندیده ایم

به باران گفتم من نگاهی را گم کرده ام تو ان را ندیده ای؟

کلامش بارش سکوت بود

حال من مانده ام با کوله باری از یادها و تنهایی ها

وغروبی دیگر که انعکاسی از نگاه توست

برگرد ای غریبه من بیمار نگاه خاموشت هستم

جاودانه دوستت دارم

+ نوشته شده در  شنبه 8 اردیبهشت1386ساعت 2 PM  توسط ابوذر علیمحمودی  | 

+ نوشته شده در  شنبه 8 اردیبهشت1386ساعت 2 PM  توسط ابوذر علیمحمودی  | 

بي اختيار مي روم
نمي دانم به كجا
تنها مي روم با قد مهاي تنهايي
چه هوايي ست
دلم هواي تورا دارد
نه هواي بارش
نه هواي آسمان
فقط هواي تو را دارد
مي داني چه درديست
تنها در كوچه پس كوچه هاي شهر قدم زنان
تنها با ياد تو
تنها با ياد تو كنارت قدم زدن
تنها با ياد تو دستانت را فشردن
تنها با ياد تو سر به روي شانه هايت گذاشتن
آه
همه شان را دوست دارم
ابري كه مي بارد
برفي كه مي رقصد
كوهي كه مي ماند
آفتابي كه مي تابد
همه شان را دوست دارم
اما
با تو بودن را دوست تر دارم
حتي اگر همه اينها نباشد
تو كه باشي كنارم
تمام دنياي مني
همچنان تنها
زير بار نگاه ملامت ها
در كوچه پس كوچه هاي برفي
قدم مي زنم
تنها با ياد تو
با ياد چشمانت

+ نوشته شده در  شنبه 1 اردیبهشت1386ساعت 0 AM  توسط ابوذر علیمحمودی  | 

 

من - تو = 0

دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دار
م‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌د
وستت‌دارم‌
دوستت‌د
ارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوس
تت‌دارم‌
دوست
ت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌
دارم‌
دوست
ت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دا
رم‌
دو
ستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دا
رم‌
دو
ستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دا
رم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دا
رم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دا
رم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دا
رم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دا
رم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دا
رم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دا
رم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دا
رم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دا
رم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دا
رم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دا
رم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دا
رم‌
دوست
ت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دا
رم‌
دوست
ت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌
دارم‌
دوست
ت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌
دارم‌
دوستت‌د
ارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوس
تت‌دارم‌
دوستت‌دار
م‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوس
تت‌دارم‌
دوستت‌دار
م‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌د
وستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌د
وستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دار
م‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوس
تت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌د
ارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌
دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوست
ت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دا
رم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دو
ستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دو
ستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوست
ت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌
دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌د
ارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوس
تت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌د
وستت‌دارم‌دوستت‌دار
م‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دا
رم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
+ نوشته شده در  شنبه 1 اردیبهشت1386ساعت 0 AM  توسط ابوذر علیمحمودی  | 

عشق يعنی با غم الفت داشتن

         سوختن با درد نسبت داشتن

                    عشق دريک جمله يعنی انتظار

                                انتظار روز رجـــعت داشتن

                                       عشق يعنی مستی و ديوانگی

                                                عشق يعنی در جهان بيگانگی

                                       عشق يعنی شب نخفتن تا سحر

                              عشق يعنی سجده ها با چشمان تر

                     عشق يعني سر به در آويختن

             عشق يعنی اشک حسرت ريختن

  عشق يعنی در جهان رسوا شدن

         عشق يعنی مست و بی پروا شدن

                  عشق يعنی سوختن يا ساختــن

                           عشق يعنی زندگی را باختن

                                   عشق يعنی انتـــظار و انتـــظار

                                              عشق يعنی هرچه بينی عکس يار

                                     عشق يعنی ديـده بر در دوختـن

                           عشق يعنی در فراقش سوختن

                 عشق يعنی لحظه های التهاب

        عشق يعنی لحظه های ناب ناب

 عشق يعنی با پرستو پر زدن

         عشق يعنی آب بر آذر زدن

                   عشق يعنی سوز نی آه شبان

                            عشق يعنی معنی رنگين کمان

                                     عشق يعنی با گلي گفتن سخن

                                              عشق يعنی خون لاله بر چمن

                                      عشق يعنی شعله بر خرمن زدن

                             عشق يعنی رسم و دل برهم زدن

                    عشق يعنی يک تيمم يک نماز

          عشق يعنی عالمی راز و نياز

عشق يعنی چون محمد پا به راه

       عشق يعنی همچو يوسف قعر چاه

               عشق يعنی بيستون کندن به دست

                        عشق يعنی زاهد اما بت پرست

                                 عشق يعنی همچومن شيدا شدن

                                          عشق يعنی قلــه و دريا شدن

                                 عشق يعنی يک شقايق غرق خون

                       عشق يعنی درد ومحنت دردرون

              عشق يعنی يک تبلور يک سرود

   عشق يعنی يک سلام و يک درود

           عشق يعنی جام لبريز از شراب

                    عشق يعنی تشنگی يعنی سراب

                            عشق يعنی حسرت شبهای گرم

                                    عشق يعنی ياد يک رويای نرم

                                             عشق يعنی غرقه گشتن در سراب

                                    عشق يعنی حلقه های بی حساب

                          عشق يعنی تا ابد بی سرنوشت

                  عشق يعنی آخــرخط بهـشــت

         عشق يعنی گم شدن در لحظه ها

عشق يعنی آبـی بی انتـــها

        عشق يعنی زرد تنها و غريب

                عشق يعنی سرخی ظاهر فريب

                          عشق يعنی تکيه بر بازوی باد

                                   عشق يعنی حسرتت پاينده باد

                                             عشق يعنی هرزمان تنها شنيدن نام او

                                                     عشق يعنی هرچه گفتن هرچه کردن بهراو

+ نوشته شده در  شنبه 1 اردیبهشت1386ساعت 0 AM  توسط ابوذر علیمحمودی  | 

   

+ نوشته شده در  شنبه 5 اسفند1385ساعت 0 AM  توسط ابوذر علیمحمودی 

              توی   آسمون    دنیا                           هر کسی ستاره داره

               چرا وقتی نوبت ماست                           آسمون جائی  نداره

               واسه من تنهائی درده                           درد هیچ کس‌ نداشتن

               هر گل پژمرده ای رو                           تو کویر سینه  کاشتن

               دیگه باور کردم آن را                            که  باید  تنها بمونم

               تا  دم   لحظه  مردن                            شعر   تنهائی  بخونم

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 29 بهمن1385ساعت 5 PM  توسط ابوذر علیمحمودی  | 

دوستت دارم

   اين عشق روز واپسين با خويش در گل مي برم

     عطر   كلام   دلكشت   محفل  به  محفل  مي برم

     مهر   دلاويز   تو  را   با   پاكي   دل   مي برم

     عشق تو را همراه جان منزل  به  منزل  مِي برم

+ نوشته شده در  یکشنبه 29 بهمن1385ساعت 5 PM  توسط ابوذر علیمحمودی  | 

تو رو دوست داشتن سخته اما آسونش می کنم چون تو رو دوست دارم .میخوام باهات زندگی کنم .زندگیموبه پات می ریزم چون تو رو از زندگیم بیشتر دوست دارم ومی خوام با تو باشم تو رو میخوام برا همیشه چون میخوام با تو بمیرم .   

+ نوشته شده در  یکشنبه 29 بهمن1385ساعت 5 PM  توسط ابوذر علیمحمودی  | 

 خدایا اینقدر از دست روزگار خسته شدم که هر روز مرگ خود را جشن می گیرم .

  دنیا طوری شده که عکس شدم قاب قبولم نمی کند .

  خدایا ! از این دنیای نا مرد که وجود ندارد خلاصم کن .

+ نوشته شده در  یکشنبه 29 بهمن1385ساعت 5 PM  توسط ابوذر علیمحمودی  | 

قلبم میزنه برای عشقت
من که قلبم هنوزم میزنه برای عشقت
زندگیشو جا گذاشته توی ماجرای عشقت
قلبم میزنه برای عشقت
تو یه عشقی که همیشه میمونه تو خاطراتم
تو گذاشتی وپریدی من هنوزتوماجراتم
قلبم میزنه برای عشقت
من یه دلداده خسته توکتابای نبسته
تویی عکس یه عروسک که تو آیینه نشسته
قلبم میزنه برای عشقت
کاش دلش نیاد زمونه برای ما کم بزاره
کاش دنیا ما دو تا روسر راه هم بزاره
قلبم میزنه برای عشقت
+ نوشته شده در  یکشنبه 29 بهمن1385ساعت 5 PM  توسط ابوذر علیمحمودی  | 

به چشمهایی که لبخند تو رو می بینند حسودیم میشه

به دستهایی که نرمی دست تورو حس می کنند حسودیم میشه
به لب هایی که روی لبهات می لغزند حسودیم میشه
به تنی که آغوش گرم توروتجربه می کنه حسودیم میشه
به شونه هایی که تکیه گاه بی کسی هات شدند حسودیم میشه
به گوش هایی که صدای قشنگ تو رومی شنوند حسودیم میشه
حسودیم میشه به اونی که عکسش می افته توآئینه ی چشمات
حسودیم میشه به اونی که توی قلبت کنگر خورده و لنگر انداخته
حسودیم میشه به اونی که فاصله اش با تو فقط نفسه
حسودیم میشه ......
حسودیم میشه به تنی که روحش تویی !
حسودیم میشه به رگی که خونش تویی !
حسودیم میشه به گلدونی که گلش تویی !
حسودیم میشه به آسمونی که ماهش تویی !
حسودیم میشه به کوچه ای که عابرش تویی !
حسودیم میشه به انگشتری که نگین اش تویی !
حسودیم میشه به ساحلی که دریاش تویی !
حسودیم میشه به دلی که دلدارش تویی !
حسودیم میشه به قابی که عکسش تویی !
حسودیم میشه به کوری که چشمش تویی !
حسودیم میشه به شبی که نورش تویی !
حسودیم میشه به قلبی که عشقش تویی !
آره ...حسودیم میشه

+ نوشته شده در  سه شنبه 17 بهمن1385ساعت 10 PM  توسط ابوذر علیمحمودی  | 

دختر به پســـــر گفت:

                    به نظرت من قشنـگـــــــــم؟ پسـر گفت : نه.......

دختر پرسیــــد که تو می خوای من پیشــــت باشم؟

                                                     پســــر گفت : نه......

دختـــر به پســـر گفت: اگه من یه روز ترکـــت کنم تو برام گــــریه

 میکنی؟                            پســـــــر گفت : نه.......

دختر در حالی که گریه میکرد و می خواست بره که پســــر

دستش رو گرفت و گفت: از نظـــــر من تو قشــــــنگ نیستــــی 

 بلکه زیبایی......

من نمیخوام تو پیشم باشی بلکه نیـــاز دارم که تو پیشم باشی

و اگه یه روز از پیشم بری من برات گریه نمی کنم بلکه می میرم

+ نوشته شده در  سه شنبه 17 بهمن1385ساعت 10 PM  توسط ابوذر علیمحمودی  | 

رفيق من سنگ صبورغمها
به ديدنم بيا كه خيلي تنهام
هيچكس نميدونه چه حالي دارم
چه دنياي رو به زوالي دارم
مجنونم و دل زده از ليلي ها
خيلي دلم گرفته از خيلي ها
نمونده از جوني هام نشوني
پير شدم پير تو اي جووني
تنهاي بي سنگ صبور
خونه سرد و سوت و كور
توي شبات ستاره نيست
موندي و راه چاره نيست
اگر چه هيچ كس نيومد
سري به تنهايت نزد
اما تو كوه درد باش
طاقت بيار و مرد باش
اگر بياي همون جوري كه بودي
كم ميارن حسودا از حسودي
صداي سازم همه جا پر شده
هر كي شنيده از خودش بي خوده
اما خودم پر شدم از گلايه
هيچي ازم نمونده جز يه سايه
سايه اي كه خالي از عشق و اميد
هميشه محتاج به نور خورشيد
+ نوشته شده در  سه شنبه 17 بهمن1385ساعت 10 PM  توسط ابوذر علیمحمودی  | 

سکوت را می پذیرم

اگر بدانم روزی با تو ســــخن خواهم گفت

تیره بختی را می پذیرم

 

اگر بدانم روزی چشمان تو را خواهم سرود

 

مـــرگ را می پذیرم

 

اگر بدانم روزی  تـــــــو خواهی فهمید کـه

 

دوستت دارم

دوستت دارم

دوستت دارم

دوستت دارم

+ نوشته شده در  سه شنبه 17 بهمن1385ساعت 10 PM  توسط ابوذر علیمحمودی  | 

بعضیا می گن دوست دارم قشنگترین کلمه تو دنیاست بعضیا میگن گفتن این کلمه جرات می خواد بعضیا می گن دوست دارم این قدر کلمه پر مفهومیه که لازم نبوده دهخدا یه کلمه معادل براش پیدا کنه تا ما بعضی وقتا واسه دلخوشی هم که شده اون لفظ معادلو به کار ببریم بعضیا می گن..... بعضیا ببخشیدا شرمنده روی ماه تک تکتونم یه دقیقه نگید بزارید منم بگم بعد دوباره شما بگید...... آی ی ی ی ی بعضیا گوش کنید تا کی میخواین با یه کلمه زندگی کنید و ازگفتن اون مست بشید بیاین یکی دو قدم بریم جلوتر برسیم به حسه دوست دارم اون وقت شاید یک صدا بشیم... باید  بدونیم که تا حالا هیچ کسی تو کل تاریخ آره تو کل تاریخ نتونسته با کلمات اون چیزی رو که ته ته دلش هست رو بیان کنه اصلا ساده بگم چه طور ممکنه یه دنیا حسو با چند تا کلمه بیان کرد من که میگم گفتنه دوست دارم جرات نمی خواد نشون دادنش و پاش وایسادن جرات می خواد من می گم اصلا تقصیره دهخدا نیست اون بنده خدا هم هر چی سعی کرد دوست داشتنشون با الفاظ نشون بده دید نه این کاره دله نه لفظ ..... اما بگذریم اینم نظره منه و نظر هر کس برای خودش محترمه!!!..... اما تو... آره تو عزیزم تو که همه اینا رو می دونی پس یه سبد به مساحت تموم دنیا از اون حسای ناب دوست داشتن تقدیم تو بهترینم .... اما در آخر میخوام در گوش قاصدک عشق یه آرزو کنم و بفرستمش پیشه خدای نازنین .... امیدوارم... امیدوارم دوست داشتنه من و تو به اندازه محیط مدار زمین طولانی باشه..!!!!!

+ نوشته شده در  سه شنبه 17 بهمن1385ساعت 10 PM  توسط ابوذر علیمحمودی  | 

ا ین شعر را برای همگان خواهم خواند

اما فقط یکی میداند در من و در شعرم چه می گذرد

 

کاش بودی اینجا در کنارم ٬ اشکهایم را می دیدی که می چکد

صدایم را می شنیدی که گرفته ٬ دلم تنگ شد عزیز دل

دیگر وقتی صدایت می کنم علامت تعجب را به نشانه ندا و منادا نمی گذارم

چرا که هر واژه ای که می نویسم ترا فریاد می کند ٬ عزیز دل

دوست دارم نوشته هایم زیاد شود

دوست دارم صفحات سفید عمر را با یادداشت هایی برای تو پر کنم

دوست دارم روزهای خالی عمر را از تو لبریز کنم

دوست دارم

دوستت دارم

دوستم داری

دیگر هر چه می خواهند بگویند

دیگران هر چه می خواهند فکر کنند

دیگران هر چه می خواهند بخواهند

این منم که دوستت دارم ٬ عزیز دل

و برایت می نویسم هر واژه ای که به ذهنم برسد تا اینگونه

به تو بگویم : هر واژه ای که به ذهنم می رسد برای تو

چشمهایم برای تو

لحظات عمر برای تو

اشک هایم برای من ذتا روزی که هر یک الماسی شوند که باشد یرای تو

روز تولدم هم ٬ هر روزی که هست ٬ فقط برای تو

من در عاشقی نیازی به منتقد ندارم

در عاشقی نمی خواهم کسی به من بگوید اشتباه تایپ کرده ای

یا مثلا اصول نگارشی را رعایت نکرده ای

یا مخاطب را در نظر نگرفته ای

من در عاشقی نیاز به کسی ندارم تا به من بنگرد

می خواهم تنها باشم

من در عاشقی به هیچ چیز نیاز ندارم

من اگر بی نیاز نباشم عاشق نیستم

من عاشقم پس بی نیازم

این حرف آخر من است

برای هر کسی که فکر می کنید باید مرا به راه راست هدایت کند

اگر خواستی بیایی

من همان جایی هستم که بودم

همان جایی که رهایم کردی...

می بینی چقدر مظلومم .

باید بخاطر دوست داشتن تو از خودم در برابر خودم دفاع کنم

باشد روزی تلافی کنم

+ نوشته شده در  سه شنبه 17 بهمن1385ساعت 10 PM  توسط ابوذر علیمحمودی  | 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه 17 بهمن1385ساعت 10 PM  توسط ابوذر علیمحمودی  |